Elleboog- en armklachten

Wat kan het zijn?

Dit zijn de klachten en situaties waarvoor mensen het vaakst bij ons komen. Onze fysiotherapeuten stellen met lichamelijk onderzoek en specifieke testen vast wat er bij jou aan de hand is. Weet je niet wat je hebt? Kies dan op wat je voelt: pijn aan de buitenkant of binnenkant van de elleboog, een dikke elleboog, tintelingen in je vingers, of een elleboog die na een val of gips niet meer meewerkt. Herken je jouw situatie nergens in? Kom dan gewoon langs; de eerste stap is altijd uitzoeken wat er speelt.

• Tennisarm: pijn aan de buitenkant
• Golfersarm: pijn aan de binnenkant
• Padel-elleboog
• Muisarm of overbelaste arm door je werk
• Gevallen op je elleboog
• Stijve elleboog na gips, breuk of operatie
• Dikke elleboog (slijmbeursontsteking)
• Tintelingen in pink en ringvinger
• Pijn vanuit je nek naar je arm

Tennisarm of tenniselleboog: pijn aan de buitenkant

Pijn aan de buitenkant van de elleboog bij knijpen, tillen of het strekken van je pols, en een greep die zwakker aanvoelt: dat is de tennisarm, veruit de meest voorkomende elleboogklacht. De naam is misleidend, want maar een klein deel van de mensen met een tennisarm tennist; werk en klussen zijn veel vaker de aanleiding. Vaak wordt het een peesontsteking genoemd, maar de pees is niet ontstoken, hij is overbelast (artsen zeggen tendinopathie of epicondylitis lateralis). Dat verklaart meteen waarom ontstekingsremmers vaak tegenvallen.

We zijn er eerlijk over: de meeste tennisarmen gaan over, bij ongeveer 8 van de 10 mensen binnen een half jaar. Maar dat betekent ook maanden pijn bij knijpen en tillen, en bij een deel duurt het langer, soms tot twee jaar. Daar zit onze rol: we controleren of het echt de pees is (en niet een zenuw of je nek), bouwen de belasting zo op dat je kunt blijven werken en sporten, en pakken de oorzaak van de overbelasting aan. Een bandje of brace kan verlichten, maar lost de oorzaak niet op; hoe dat zit lees je in de veelgestelde vragen.

Golfersarm: pijn aan de binnenkant van de elleboog

Zit de pijn aan de binnenkant van de elleboog, bij het buigen van de pols of het dragen van een tas, dan is het de kleine broer van de tennisarm: de golfersarm (ook golfelleboog genoemd, artsen zeggen epicondylitis medialis). Ook hier gaat het om een overbelaste pees, niet om een ontsteking, en ook hier is golf zelden de oorzaak.

De aanpak is hetzelfde: uitzoeken wat de pees overvraagt, de belasting slim doseren en de arm stap voor stap sterker maken, zodat je kunt blijven doen wat je moet doen.

Padel-elleboog (tennisarm door padel)

Padel is de snelst groeiende sport van Nederland, en de elleboog betaalt geregeld de rekening: de combinatie van een licht racket, harde ballen en veel wedstrijden kort op elkaar is een recept voor een overbelaste pees. De padel-elleboog (ook wel padelarm) is in de kern een tennisarm.

De vraag die elke padeller stelt: kan ik blijven spelen? Meestal wel, als de belasting omlaag en de opbouw slim is; soms is een korte spelpauze verstandiger. We kijken mee naar techniek-gerelateerde factoren, materiaal en trainingsopbouw, en bouwen de arm gericht op zodat je terug het veld op kunt zonder dat de klachten elke maand terugkomen.

Muisarm of overbelaste arm door je werk

Een zeurende onderarm, pols of elleboog na een dag beeldschermwerk, of pijn die opbouwt bij krachtig, herhalend handwerk als schilder, kapper, monteur of zorgmedewerker: overbelastingsklachten van de arm (muisarm of RSI, artsen zeggen KANS) horen bij de meest voorkomende werkgerelateerde klachten.

De vraag is bijna nooit óf je moet stoppen met werken, maar hoe je doorwerkt zonder de arm verder te overvragen. We kijken naar je werk en werkplek, passen de belasting aan, maken de arm en schoudergordel sterker en geven concrete werkadviezen. Dreigt uitval op je werk, wacht dan niet: juist dan valt er veel te winnen.

Gevallen op je elleboog: gebroken, gekneusd of uit de kom?

Een val op de uitgestrekte hand of direct op de elleboog, en nu is hij dik, pijnlijk en beweegt hij niet lekker: dan wil je weten of er iets gebroken is. De belangrijkste regel: kun je je elleboog na een val niet meer helemaal strekken, laat hem dan dezelfde dag beoordelen; dat kan een breuk of een elleboog uit de kom zijn. Wij doen die check ook: kom gerust eerst bij ons, we screenen en sturen je direct door voor een foto als dat nodig is.

Is er niets gebroken, of is de breuk inmiddels behandeld, dan begint bij ons het herstel: van voorzichtig bewegen naar volledig strekken, buigen en belasten.

Stijve elleboog na gips, breuk of operatie

Het gips is eraf, en de arm wil niet meer recht of gebogen: de elleboog is berucht om verstijven na een periode van stilstand. Hoe eerder je op de juiste manier gaat bewegen, hoe beter de elleboog dat vergeeft, en precies daarin begeleiden wij je.

Dit is een van onze specialismen. We bouwen samen op van beweeglijkheid naar kracht en volledig gebruik, met een tijdsgebonden opbouw die past bij jouw breuk of operatie; ook na een elleboog die uit de kom is geweest. In onze eigen sportruimte train je op EGYM-apparatuur die zich automatisch instelt op jouw niveau en je vooruitgang meetbaar maakt. Hetzelfde geldt voor een ouder, stijver gewricht door slijtage (artrose), en voor een elleboog die af en toe op slot schiet: ook dat zoeken we uit.

Dikke elleboog (slijmbeursontsteking)

Een zichtbare bult of zwelling op de punt van de elleboog, vaak na veel leunen of een stoot: dat past bij een geïrriteerde slijmbeurs, ook wel studentenelleboog genoemd (artsen zeggen bursitis olecrani). Meestal is het onschuldig en verdwijnt de zwelling als de oorzaak, vaak het leunen, wordt aangepakt.

Eén uitzondering hoort niet bij ons maar bij de huisarts, en wel vandaag: een elleboog die dik, rood en warm is, zeker met koorts erbij. De slijmbeurs kan dan bacterieel ontstoken zijn. Dik zonder rood en zonder koorts? Kom langs, dan kijken we mee.

Tintelingen in pink en ringvinger (beknelde zenuw)

Tintelingen of een doof gevoel in de pink en ringvinger, die opspelen als je op je elleboog leunt, de arm lang gebogen houdt of ’s nachts: dan zit de zenuw die langs de binnenkant van de elleboog loopt in de knel (het cubitaal tunnelsyndroom, het elleboog-broertje van het carpaletunnelsyndroom).

Vaak is het goed te beïnvloeden met houdings- en belastingadvies en gerichte oefeningen. Maar merk je krachtsverlies in je hand, of laat je dingen vallen? Wacht dan niet weken af: wij testen kracht en gevoel en verwijzen je door als de zenuw meer nodig heeft. Tintelen vooral je duim, wijs- en middelvinger, kijk dan bij hand en pols.

Pijn of tintelingen vanuit je nek naar je arm

Pijn, tintelingen of een slapend gevoel dat vanuit de nek naar de arm trekt, hoort niet bij de elleboog zelf: dan is meestal een zenuw in de nek geprikkeld. Ook onverklaarbare pijn in de boven- of onderarm bekijken we breed: bij armklachten testen we standaard óók de nek en de schouder, zodat we behandelen waar de pijn echt vandaan komt.

Twee situaties horen direct bij een arts: pijn in de linkerarm met druk op de borst, benauwdheid of zweten (bel 112), en armpijn in rust of ’s nachts zonder aanleiding die aanhoudt; meestal is dat onschuldig, maar dat checken we altijd even. Herken je vooral nekklachten? Kijk dan bij nek en hoofd.

Wat wij doen

De eerste afspraak duurt ongeveer een half uur en is meteen een onderzoek. We praten kort over je klacht, je werk en je doelen, en daarna gaan we aan de slag: de elleboog en pols testen, kracht en grip meten, en waar nodig de nek en schouder meenemen. Neem makkelijke kleding mee.

Je hoort dezelfde afspraak nog wat wij denken dat er speelt en wat we voorstellen. Meestal krijg je direct de eerste oefeningen en leefadviezen mee naar huis, inclusief werk- of sportadvies. Daarna werken we met een plan op maat, en we zijn eerlijk over hoe lang het duurt. Wil je na je herstel blijven trainen, dan kan dat in onze eigen sportruimte.

Ellebogen zijn bij ons in goede handen: orthopedische revalidatie, het herstel na een operatie of breuk, is een van de specialismen van onze praktijk.

Hoe lang duurt herstel?

Hieronder zie je de gemiddelde behandelduur die wij per klacht zien. Hoe snel het bij jou gaat, hangt af van je arm, je werk en hoe je traint; bij de intake hoor je wat wij realistisch vinden.

• Tennisarm en golfersarm: de meeste mensen zijn binnen een half jaar klachtenvrij, maar reken op maanden waarin de belasting slim gedoseerd moet worden; bij een deel duurt het langer.
• Padel-elleboog: zelfde beeld; met aangepaste opbouw kun je meestal blijven spelen.
• Muisarm en werkgerelateerde overbelasting: enkele weken tot maanden, mits het werk wordt aangepast.
• Na een elleboogbreuk of operatie: enkele maanden tot een jaar; de beweeglijkheid heeft de eerste weken de prioriteit.
• Slijmbeursontsteking: weken tot een paar maanden, afhankelijk van de oorzaak.
• Beknelde zenuw bij de elleboog: enkele weken tot maanden met advies en oefeningen; bij krachtsverlies is de route soms anders.

Eerst naar de huisarts?

Meestal niet: om bij ons te starten heb je geen verwijzing nodig. Fysiotherapeuten zijn getraind in screenen: bij de intake controleren we of je klachten bij ons thuishoren, en vermoeden we dat er iets anders speelt, dan verwijzen we je direct door. De gebroken-of-niet-vraag na een val checken we standaard.

Een paar situaties vragen wél direct om een arts: een elleboog die je na een val niet meer kunt strekken (laat dezelfde dag beoordelen), een dikke elleboog die rood en warm is of met koorts (vandaag naar de huisarts), snel toenemend krachtsverlies in je hand, en pijn in de linkerarm met druk op de borst, benauwdheid of zweten: bel dan 112. Voor al het andere kun je rechtstreeks bij ons terecht.

Wordt het vergoed?

Elleboog- en armklachten vallen meestal onder je aanvullende verzekering; een tennisarm staat níet op de chronische lijst. Na een operatie of een behandelde breuk geldt vaak een gunstigere regeling uit de basisverzekering; hoe dat precies zit hangt af van je situatie en je polis.

Beantwoord twee of drie vragen in onze vergoedingschecker en je ziet meteen waar je aan toe bent. Geen verzekering die dekt? Onze tarieven staan gewoon online.

Veelgestelde vragen

Kan een tennisarm vanzelf overgaan?

Ja, bij de meeste mensen: ongeveer 8 van de 10 zijn binnen een half jaar klachtenvrij. Maar dat betekent ook maanden pijn bij knijpen en tillen, en bij een deel duurt het langer. Wij helpen je die periode door: de juiste belasting, blijven werken en sporten, en controleren dat het echt de pees is en niet een zenuw of je nek.

Kan je werken met een tennisarm?

Meestal wel, en dat is ook beter dan alles stilleggen. De kunst is de belasting aanpassen: anders tillen, taken afwisselen en de arm ondertussen sterker maken. Dreigt uitval op je werk, kom dan juist langs; dan is er het meest te winnen.

Helpt een brace of bandje bij een tennisarm?

Een bandje kan de pijn bij het werken dempen doordat het de trekkracht op de pees verdeelt, maar het maakt de pees niet sterker en lost de oorzaak niet op. Gebruik het gerust als hulpmiddel op zware dagen; de echte oplossing is de belasting aanpakken.

Helpt een injectie bij een tennisarm?

Op de korte termijn vaak wel: de pijn zakt snel. Maar uit onderzoek blijkt dat mensen mét injectie na een jaar juist vaker nog klachten hebben dan mensen zonder. Huisartsen zijn er daarom terughoudend mee. Wij zetten in op wat de pees echt nodig heeft: de juiste belasting en opbouw.

Hoe lang duurt een slijmbeursontsteking in de elleboog?

Weken tot een paar maanden, afhankelijk van de oorzaak; vooral het stoppen met leunen op de elleboog scheelt veel. Wordt de elleboog rood en warm of krijg je koorts, ga dan vandaag naar de huisarts.

Kan een tennisarm chronisch worden?

Bij een klein deel van de mensen houden de klachten lang aan, soms tot twee jaar. Hoe langer een pees overbelast blijft zonder plan, hoe trager het herstel. Juist bij langdurige of steeds terugkerende klachten is begeleide opbouw zinvol; dat is ook precies de groep waarvoor huisartsen verwijzing zinvol vinden.